sty
22

Jak to widzę, jak to słyszę, jak to czuję, czyli sprawa submodalności

Przypomnij sobie, przywołaj w myślach jakąś sytuację z życia, zwróć uwagę na obrazy jakie pojawiają się w Twojej głowie, jakich są rozmiarów, czy są kolorowe, czy może czarno białe, zauważ czy obrazom towarzyszą jakieś dźwięki, czy są one głośne, czy może ciche, zaobserwuj czy towarzyszą temu jakieś odczucia, może pojawia się odczucie ciepła lub zimna, pojawia się uczucie ciężkości lub lekkości itp.
Te poszczególne parametry doświadczenia zwane są submodalnościami, a co najważniejsze możemy je zmieniać przez co mamy wpływ na nasze odczucia wewnętrzne, ale o tym już w dalszej części artykułu. Submodalności są parametrami, cechami w ramach danego systemu reprezentacyjnego. Są jakby klockami z których zbudowana jest dana myśl. Każdy z systemów reprezentacyjnych – wzrokowy, słuchowy, kinestetyczny – ma własny zestaw cech go charakteryzujący.

Zapoznajmy się zatem jakie to mogą być parametry. Przedstawiam poniżej zestawienie submodalności dla danego systemu reprezentacyjnego. Sprawdź jak się odnoszą te kwestie do przywołanej w myślach przez Ciebie sytuacji.

Submodalności wzrokowe

  • Rozmiar – jakiej wielkości jest widziany przez Ciebie obraz?
  • Umiejscowienie – czy widziany obraz jest na środku czy może w którymś z rogów, u góry na dole?
  • Odległość – jaki dystans dzieli Ciebie od obrazu?
  • Kolor – Czy obraz jest kolorowy czy może czarno-biały
  • Statyczny/Film – czy jest to statyczny obraz czy może odtwarzany jako film?
  • Prędkość – jeśli jest to film, to z jaką prędkością jest odtwarzany?
  • Jasność – czy obraz jest jasny czy może ciemny?
  • Kontrast – czy obraz jest kontrastowy czy może wyblakły?
  • Klarowność – czy obraz jest klarowny czy może zamglony?
  • Płaski/3D – czy obraz jest płaski czy może trójwymiarowy?
  • Perspektywa – czy obraz jest ułożony prostopadle czy może pod innym kątem do Ciebie?
  • Obramowanie – czy obraz jest ujęty w ramkę, posiada krawędzie czy może jest panoramiczny bez wyznaczonych granic?
  • Kształt – jaki jest kształt obrazu?
  • Asocjacja/dysocjacja – czy oglądasz obraz własnymi oczami będąc wewnątrz sytuacji czy może oglądasz obraz z zewnątrz i widzisz siebie jak na zdjęciu.

Submodalności słuchowe

  • Głośność – czy dźwięki są ciche czy głośne?
  • Tempo – jakie jest tempo słyszanego głosu?
  • Tonacja – w jakiej tonacji są słyszane dźwięki, wysokiej, niskiej?
  • Rytm – czy dźwięki są rytmiczne?
  • Rodzaj – jaki jest to rodzaj dźwięków, czy są może słowa, dźwięki natury, industrialne itd?
  • Ton głosu – jeśli są to słowa to w jaki sposób są wypowiadane – zdecydowanie, obraźliwie, ironicznie, ze zdenerwowaniem itd.?
  • Czas trwania – jak długo, krótko trwają dźwięki?
  • Lokalizacja – z której strony dochodzą słyszane dźwięki?
  • Odległość – z jak daleka, bliska dochodzą dźwięki?
  • Ilość – jak dużo jest tych dźwięków?

Submodalności kinestetyczne

  • Temperatura – czy danej sytuacji towarzyszy odczuwanie temperatury, ciepła, zimna?
  • Nacisk – cz występuje jakiś ucisk, nacisk, z jaką siłą?
  • Waga – czy pojawia się odczucie ciężkości, lekkości?
  • Czas działania – czy dane odczucie jest chwilowe, trwa długo bądź permanentnie?
  • Struktura materii – czy jest szorstka, gładka, śliska?
  • Kształt – jaką ma formę?
  • Intensywność – ja mocno oddziałuje?
  • Wibracje – czy działanie jest za pomocą wibracji czy jednostajne?
  • Miejsce – w którym miejscu pojawia się to doznanie?
  • Rozległość – czy działa punktowo, czy na większej powierzchni?

Submodalności smaku i zapachu

Sprawdzamy czy towarzyszą temu kontekstowi smak i zapach np. czy coś jest:

  • kwaśne,
  • słodkie,
  • gorzkie itp.,
  • czy coś pachnie
  • czy coś śmierdzi itp.

Bywa, że są to bardzo mocne parametry i mogą być dla wielu osób silnymi kotwicami dla stanów emocjonalnych.

Wprowadzanie zmian do wszystkich powyższych parametrów, intensyfikowanie lub zmniejszanie siły działania ma wpływ na nasze odczucia tyczące się jakieś sytuacji z przeszłości bądź wymyślonej sytuacji, która nas czeka w przyszłości. Umiejętność zmieniania tych parametrów daje nam kontrolę nad tym co odczuwamy wewnętrznie.

Poćwicz przywołując w pamięci różne sytuacje, sprawdź jak reaguje na początku, na daną myśl Twoje ciało, co odczuwasz. Zmieniaj kolejno poszczególne submodalności i obserwuj co dzieje się z Twoimi wewnętrznymi odczuciami, jak się zmieniają. Odsuwaj, przybliżaj obrazy, zwiększaj je, zmniejszaj, przyciemniaj, rozjaśniaj, pozbawiaj koloru, zmieniaj głośność dźwięków, zmieniaj ich kierunek itd. To co Tworzymy w głowie, co się zmienia podczas modyfikacji danej submodalności jest bardzo indywidualne, zależne od osoby, od kontekstu. Dla jednej osoby w danej sytuacji będzie prowadziło do głębokich zmian dla innej może nie mieć znaczenia. Zatem zawsze podchodź do tego w sposób indywidualny niezależnie czy pomagasz sobie czy innej osobie.

Ważnym jest, że nie zawsze, w danym kontekście, będą towarzyszyły nam doznania ze wszystkich grup submodalności, może tak być, że np. będą występowały tylko submodalności wzrokowe i kinestetyczne a nie będzie żadnych słuchowych. W takich przypadkach widocznie tak to ma wyglądać i nie ma sensu doszukiwać się tych „brakujących” za wszelką cenę.

Praca z submodalnościami jest narzędziem wykorzystywanym w rozwiązywaniu wielu problemów, można powiedzieć, że jest podstawowym narzędziem pracy w NLP np. przy pracy z fobiami, kompulsjami, przemapowywaniu odczuć z jednych kontekstów na drugie i wielu, wielu innych.

Artykuły powiązane tematycznie z powyższym:

Autor: Michał Barteczko. Opublikowane w NLP

Tagi: , ,

Trackback from your site.

Dodaj komentarz